Kuchnia andorska to katalońskie jedzenie górskie: zbudowane na tym, co przetrwa długą zimę na wysokości — ziemniakach, kapuście, peklowanej wieprzowinie, dziczyźnie i serze. Jest ciężka, niemodna i bardzo dobra po dniu spędzonym na dworze.
Dania, które się liczą
Trinxat jest daniem narodowym i pierwszym do spróbowania. Ziemniaki i zimową kapustę gotuje się, uciera razem i smaży na smalcu, aż zrobi się skorupa; podaje się je z cansaladą — peklowanym boczkiem — i często z kaszanką. Kapusta jest najlepsza po pierwszych przymrozkach i dlatego danie należy do zimy.
Escudella to wielki kataloński i andorski gar: rosół z dużym makaronem, a potem mięsa, kiełbasa i wielki gotowany pulpet zwany pilota. Tradycyjnie jest to danie bożonarodzeniowe, serwowane jako dwa dania z jednego garnka. Botifarra, tutejsza kiełbasa, przychodzi z rusztu z białą fasolą; cargols a la llauna to ślimaki pieczone w blaszce z czosnkiem i podawane z aioli.
Z dziczyzny warto szukać civet de senglar, gulaszu z dzika, a w ambitniejszych kartach isard — kozicy pirenejskiej. Z rzek pstrąg. Jesienią na każdej karcie w kraju pojawiają się grzyby, zwłaszcza rovellons, czyli rydze.
Ser, miód i coca
Drobni wytwórcy robią tupí — mocny ser fermentowany, przechowywany w glinianym naczyniu z okowitą — oraz sery krowie i kozie z letnich hal. Miód górski jest prawdziwym produktem miejscowym, nie pamiątką. Na deser coca, płaskie słodkie ciasto, a w sezonie śmietana z owocami leśnymi.
Wino na wysokości
Andora ma niewielkie, ale prawdziwe winiarstwo — winnice sadzone między 1000 a 1600 metrów, jedne z najwyżej położonych w Europie. Produkcja jest minimalna i niemal nie opuszcza kraju, więc warto zamówić, gdy pojawi się w karcie.
Gdzie jeść
Lepiej omijać odcinki obliczone na jednodniowych przyjezdnych wokół głównej alei handlowej. Lepiej gotuje się we wsiach: w Ordino, Canillo, La Massanie i przysiółkach powyżej, gdzie dawne kamienne bordes zamieniono w restauracje z rusztem na drewnie. Godziny są katalońskie: obiad między trzynastą a wpół do czwartej, kolacja rzadko przed wpół do dziewiątej. Południowe menú del dia pozostaje najlepszym stosunkiem jakości do ceny w kraju.
Co przywieźć
Wędliny, sery pasterskie i miód górski sprzedają wyspecjalizowane sklepy w Ordino i La Massanie i są najuczciwszą pamiątką, jaką można stąd zabrać. Przy wyjeździe trzeba pamiętać o limitach celnych, zwłaszcza jeśli do zakupów dołączy alkohol.